رسید تا جایی که بگوید حاصل جمع حال امروز وطن از بی تدبیری های کلیدی بود که نه تنها قفلی را باز نکرد بلکه زنجیر به قفل زندگی ها زد.
شاید به گفته ی عده ایی زود بود برای گفتن این حرف ها ولی معتقدم به وقت بود و توانست اثرش را بگذارد و صدای چراغ های خاموش را درآورد.
قدرت گاندو تنها در یک سریال بودن، نبود حرف هایش نه تنها صدای قفل سازان را در آورد بلکه فریاد آنطرفی ها را هم در آورد. گاندو، گاندوئیسم را ساخت نه تنها یک سریال را. امروز وقتی از گاندو می گویی یعنی از یک وزارتخانه حرف می زنی وقتی می گویی گاندو یعنی از سیاسیت گذاری خبیثان حرف می زنی و بسیار حرف هایی که همه اش خلاصه می شود در یک کلمه «گاندو» و دیگر هیچ.
ارزش داشتن امنیت را به خوبی گفت و اینکه چگونه آنها که دیده نمی شوند مردانه می ایستند و چه لحظه های پر از استرس را عده ایی به بار می کشند که ملتی آرام بخوابند و شبانه گاهی در کوچه ها قدم بزنند.
دیدگاه مردم نسبت عملکرد مسئولان تغییر کرد و گاندو نشان داد آنچه در آیینه می بینیم همانی نیست که میبنیم؛ چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید.
ره آورد سریال گاندو بی آنکه به این فکر کنیم که حرف هایش حقیقت عملکرد عده ایی خاص بود یا نه، این بود که سیمای جمهوری اسلامی ایران برای اولین بار از نگفته ها گفت. گاندو تابوها را شکست گاندو قداست پوچ مقام مسئولان را به زبان آورد و گاندو راه را باز کرد که آقازاده ها ساخته شد و پس از این باز هم آقازاده ها ساخته خواهد شد و راه برای آنهایی که قلم شان جرأت گفتن دارد باز شد.
یاد گرفت صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران باید با مردم جور دیگر گفت؛ گرچه در میانه ی راه دل در گرو عده ایی گذاشت و مانع از پخش سریال شد ولی گاندو تازه متولد شده و نمی میرد.
- نویسنده : زهرا کورانی
