موضوع بدعهدی و بی‌اعتمادی در قبال دولت آمریکا در جریان مذاکرات هسته‌ای، تجربه‌ای تلخ و عمیق برای ملت ایران به شمار می‌رود؛ تجربه‌ای که بارها و بارها تکرار شده و درس‌های بزرگی برای ملت و مسئولان به همراه داشته است. نگاهی به روند مذاکرات سال‌های اخیر به‌خوبی نشان می‌دهد که آمریکا، نه‌تنها به تعهدات خود پایبند نبوده، بلکه با استفاده ابزاری از مذاکرات و ابزار فشار، همواره سعی کرده حقوق ملت ایران را نادیده بگیرد.

خروج یکجانبه ایالات متحده از توافقات گذشته و راه‌اندازی مجدد تحریم‌های ظالمانه، نشانه‌ای روشن از فقدان صداقت و نیت و حسن رفتار طرف آمریکایی است. این واقعیت برای ملت ایران مسلم شده که اتکا به وعده‌های تکراری و غیرقابل‌اعتماد خارجی، نتیجه‌ای جز از دست رفتن فرصت‌ها و بروز خسارت‌های جدی به کشور در برندارد.

در جوامعی که آرمان استقلال، عزت و پیشرفت سرلوحه حرکت آن‌هاست، تکیه به ظرفیت‌های ملی و توان داخلی همواره راه برون‌رفت از بحران‌ها و مشکلات بوده است. تجربه تحریم‌ها و فشارهای اقتصادی سال‌های اخیر اثبات کرد که هرگاه چشم امید به بیرون دوخته شد، شاهد عقب‌ماندگی و معاشرتهای تحقیرآمیز بودیم؛ اما هر زمان که بر داشته‌های بومی و اراده ملی تمرکز شد، پیشرفت، امید و خودباوری افزایش یافته است. امروز، تقویت زیرساخت‌های داخلی، توسعه دانش و فناوری بومی و اعتماد به جوانان دانشمند ایرانی باید راهبرد اصلی کشور قرار گیرد، نه تکرار اشتباهات گذشته و خوشبینی به دشمنان دیرینه این ملت.

تجربه مذاکرات هسته‌ای و اتفاقات سال‌های گذشته نشان داد که راه حل مشکلات کشور، عبور از دیوار بی‌اعتمادی به بیگانگان و تکیه بر قدرت ملی است. دشمنان ایران، همواره در پی تامین منافع خود هستند و اگر گامی در مسیر مذاکره پیش می‌گذارند، نگاه سودجویانه و ابزارمحور دارند نه همکاری و تعامل سازنده. بنابراین، هرگونه ساده‌انگاری و خوش‌بینی، مجدداً هزینه‌های جبران‌ناپذیری به ملت تحمیل خواهد کرد.

امروز بیش از هر زمان دیگری، اتحاد ملی، هوشیاری آحاد مردم و بهره‌گیری از فرصت‌ها و ظرفیت‌های داخلی باید راه‌حل راهبردی مدیریت سیاست خارجی و اقتصادی کشور باشد. مسئولان کشور نیز وظیفه دارند با نظارتی هوشمندانه و بدون اتکا به وعده‌های غرب، برای تحقق استقلال اقتصادی و شکوفایی صنعت و تولید داخلی گام بردارند. اتحاد دولت و ملت و باور به خود، رمز عبور از مشکلات و تحقق آینده‌ای مستقل و سربلند است.

در نهایت، آنچه ایران را در مقابل فشارها و تهدیدهای خارجی حفظ کرده و خواهد کرد، ایستادگی و عزت ملی است، نه چشم‌داشت به دستان بیگانگان. باید تجربه‌های تلخ گذشته را به سرمایه‌ای گران‌بها برای امروز و فردا مبدل ساخت و با اقتدار، عزمت و ارزش‌آفرینی حقیقی راه پیشرفت کشور را هموار کرد. ایران بزرگ با هوشیاری و وحدت، بیش از هر زمان دیگری آماده و مصمم است تا آینده‌ای روشن برای فرزندان خود رقم بزند. این مسیر نه تنها راهبردی خردمندانه، بلکه پاسخی عزتمندانه به تمام بدعهدی‌ها و دشمنی‌ها خواهد بود.