سال ٥٧ بود كه گفتيم توى دهن آمريكا مى زنيم و شد دشمن خونى ما؛ زورش كه به ما نمى رسيد عراق را به جان ما انداخت. هزاران شهيد و شهيده داديم تا بگوييم هستيم بر آن عهد كه بستيم. چهل و يك سال تمام قد جلوى تمام زورگويى هاى آمريكا ايستاديم، مرگ بر آمريكا […]
سال ٥٧ بود كه گفتيم توى دهن آمريكا مى زنيم و شد دشمن خونى ما؛ زورش كه به ما نمى رسيد عراق را به جان ما انداخت. هزاران شهيد و شهيده داديم تا بگوييم هستيم بر آن عهد كه بستيم.
چهل و يك سال تمام قد جلوى تمام زورگويى هاى آمريكا ايستاديم، مرگ بر آمريكا سر داديم و هر كجا زور گفت ما خون جارى كرديم تا جلوى ياوه گويى هاى آنها بايستيم.
پس از انقلاب جمهورى اسلامى ايران سال ٥٩ اولين انتخابات امريكا بين ريگان و كارتر و بعد از آن هشت انتخابات ديگر برگزار شد كه هيچكدام براى مردم اهميت زيادى نداشت.
ما اهل قهر و جنگ نيستيم و هر خونى كه ريخته شد در دفاع ريخت و شهداى ما هميشه مدافع بودند؛ بارها ثابت كرديم بى آمريكا روى پاى خود ايستاده ايم ولى اين اشتياق مردم در دهمين انتخابات امريكا پس از انقلاب ما نشان مى دهد ناكارآمدى دولت ما را به اين كشور وابسته كرده است.
در سخت ترين روزهاى جنگ در دهه ٦٠ اوضاع اقتصادى مردم از اوضاع امروز بهتر بود. مردم حرص سقوط بورس را با بنزين سه هزار تومانى نمى خوردند. اختلاسى نبود. بازار قيمت سكه و طلا روى تب چهل درجه نبود و حقوق كارگران هشت گروى ٩ نبود.
بى اعتبارى اصلاح طلبان و كاهش اعتماد اصول گرايان، ناهنجارى هاى اجتماعى، اقتصاد زلزله زده و ويران شده و حال افسرده مشاركت هاى اجتماعى و سياسى مردم كه در اين دوره از مديريت دولت به جايى رسيده كه پنجاه و نهمين دوره انتخابات آمريكا حكم زورو را براى مردم ايران پيدا كرده است.
از خودى خوردن دردناك ترين زخم است كه با اين عملكرد دولت مردم براى انتخابات جوزف رابينت بايدن جونيور يا همان جو بايدن خودمان و دونالد جان ترامپ يا همان دونالد ترامپ دولت دست به دعا شدند.
آنها كه تمام سرمايه شان را در بورس خواباندند براى ترامپ دعا مى كنند و آنها از وضع سياسى دل شان گرفته براى بايدن.
آمريكايى كه چهل و يك سال و اندى در ايران پس از انقلاب مرد، روحانى آن را زنده كرد.
چرا اقتصاد ما به جو و جان وابسته شده است؟
ايا رقابت بايدن و ترامپ بر انتخابات اينده ما اثرگذار است؟
