بهجز ایرانیها که با کاروان ورزشی ایران به ریودوژانیرو میروند، چند ایرانی دیگر هستند که در بازیهای المپیک حضور دارند اما لباسی که به تن دارند، نشانی از پرچم ایران ندارد؛ دو کشتیگیر و سرمربی تیم ملی آذربایجان، یک تکواندوکار زن، یک تکواندوکار مرد بههمراه سرمربی ایرانیشان که البته در این لیست یکی از مربیان تیم ملی وزنهبرداری آمریکا هم ایرانی است و از بین این تعداد، کاروان ورزشی آذربایجان بیشترین ایرانی را دارد.
رفتن کشتیگیران ایرانی به آذربایجان اتفاق تازهای نیست؛ در روزهایی که تیم ملی کشتی فرنگی، نفرات زیادی را در تیم ملی داشت و نوبت به سامان طهماسبی نمیرسید تا روی تشک برود، او عازم آذربایجان شد. در آن سالها محمدرضا یزدانیخرم ریاست فدراسیون کشتی را برعهده داشت و اعتراف کرد خودش به طهماسبی مجوز رفتن به آذربایجان را داده است. تصور این بود که طهماسبی فقط برای تیمهای باشگاهی این کشور کشتی میگیرد اما مدتی بعد او دوبنده تیم ملی آذربایجان را پوشید، در مسابقات مختلف شرکت کرد، مدال گرفت و برای بازیهای المپیک ریو هم در روزهایی که فرنگیکاران ایران در حسرت گرفتن سهمیه بودند، توانست حضورش را در وزن ۸۵ کیلوگرم ریو قطعی کند. بعد از طهماسبی، مسعود هاشمزاده عازم آذربایجان شد اما خیلی در این کشور دوام نیاورد و به ایران بازگشت. بعد از بازیهای المپیک ۲۰۱۲ لندن که محمد بنا و کادر فنیاش برکنار شدند، جمشید خیرآبادی در ایران نماند و به آذربایجان رفت. با رفتن او گفته شد کشتیگیران دیگری هم به این کشور عزیمت میکنند. چند نفری رفتند و برگشتند اما صباح شریعتی تنها کشتیگیری بود که در آذربایجان و تیم خیرآبادی ماند؛ او هم مانند طهماسبی گلایه داشت که چرا در تیم ملی ایران جایی به او نمیدهند. شریعتی در وزن ۱۳۰ کیلوگرم فرنگی آذربایجان، ستاره شد؛ مدال نقره اروپا و مدال برنز جهانی را گرفت و زودتر از کشتیگیران ایران به سهمیه المپیک رسید و درشرایطیکه کشتیگیران ایران برای گرفتن سهمیه سنگینوزن به هر دری میزدند، خیلیها افسوس میخوردند که چرا شریعتی باید برای کشور همسایه کشتی بگیرد؟ بههرحال سامان طهماسبی، صباح شریعتی و جمشید خیرآبادی، ایرانیهای کشتی آذربایجان در المپیک هستند و بعید نیست آنها با نمایندگان ایران در ریو روبهرو شوند.
کشتیگیران تنها ایرانیهای کاروان ورزش آذربایجان نیستند و این کشور دو ایرانی دیگر هم در کاروان دارد. بعد از اینکه فدراسیون تکواندوی ایران رضا مهماندوست را نخواست، او بعد از مربیگری در کشورهای آسیایشرقی به آذربایجان رفت و چهره موفقی هم داشت. در یک سال گذشته که مهماندوست سرمربی آذربایجان شده است، هم این کشور را به قهرمانی جهان رساند و هم شاگردان او چهار سهمیه برای بازیهای المپیک گرفتند؛ اتفاقاتی که برای اولینبار در ورزش آذربایجان افتاده است. او در تیمش دو ایرانی داشت که میلاد بیگی در وزن ۸۰ کیلوگرم سهمیه المپیک را گرفت؛ بیگی قهرمان اروپا شده است و این شانس را دارد که در المپیک هم روی سکو برود. تکواندو، ایرانی دیگری هم در المپیک دارد؛ راحله آسمانی که در بازیهای آسیایی ۲۰۱۰ نایبقهرمان شده بود، به بلژیک پناهنده شد. قرار بود او با پرچم المپیک در بازیهای ریو شرکت کند اما بعد از اینکه تابعیت بلژیک را گرفت، ترجیح داد با کاروان این کشور به المپیک برود.
آخرین ایرانی که با پرچم کشور دیگری در المپیک شرکت میکند، شاهین نصیرینیاست؛ وزنهبرداری که سال ۱۹۹۹ مدال طلای جهان را برای ایران گرفت و توانست پیروسدیماس، افسانه یونانی را که سه قهرمانی المپیک را داشت، شکست دهد اما او زودتر از چیزی که فکر میکرد از وزنهبرداری ایران کنار گذاشته شد و ترجیح داد به آمریکا برود و آنجا مربیگری کند و چند سالی است که عضو کادر فنی تیم ملی وزنهبرداری آمریکاست و یکی از شاگردانش شانس قهرمانی در المپیک را دارد که بهواسطه حضور شاگرد نصیرینیا در تیم ملی آمریکا او هم فرصت حضور در المپیک را پیدا کرد. نصیرینیا با اینکه یکی از بهترینهای وزنهبرداری ایران بود اما هیچوقت نتوانست در المپیک نتیجه بگیرد و در بازیهای سیدنی درحالیکه بهترین شرایط را داشت اما به بهانه مصدومیت روی صحنه نرفت که سالها بعد مشخص شد به درخواست فدراسیون جهانی و برای قهرمانشدن دیماس، اجازه نداده بودند نصیرینیا وزنه بزند.
