این‌چهارمین سالی است که به اربعین مشرف شدم. ‌در‌طول این چهار سال ندیدم حادثه‌رانندگی دلخراشی یا تصادف سهمگینی در عراق.

 

با وجود سرعت های بالای رانندگان در‌جاده های غیر استانداردی که وجود دارد(دو عامل اصلی میزان بالای تصادفات در ایران) و‌عدم ‌وجود پلیس راهنمایی و‌ رانندگی به معنایی که در ایران هست. پس‌چرا سوانح رانندگی عراق (حداقل این قدری که‌ما می بینیم) کم است در قیاس ایران؟

 

 

 

میزبانی که به زبان ‌بی زبانی پلیسِ ‌راهنمایی و رانندگی ایران را در تلاشش برای کاهش سوانح به سخره‌ می گیرد.به مزاح با دوستان صحبت می کردیم که عامل سوانح پایین، بوق است. بوق های ممتد عراقی ها… شنیده اید حتما.

 

 

 

اما جدی تر که نگاه می کنم عاملش خود مردم اند. چون عاملیت و مدیریت در یک بستر اجتماعی و طبیعی در دست مردم است. در کشوری که بودجه لازم‌برای اصلاح زیر ساخت های جاده ای را ندارد، دولت خواسته یا ناخواسته، مدیریت صحنه را به خود مردم واگذار کرده و مردم خود در توافقی نانوشته، نهاد (هنجارهای) راهنمایی‌ و رانندگی را سر و‌شکل داده اند که یکی از دم دستی ترین ابزارهای آن بوق است!

 

 

 

حال بیاییم‌ به سراغ هزینه تردد بین شهری. در این وانفسای تفاوت قیمت دینار عراقی- ریال ایرانی که هر دقیقه در حال تغییر و بحران است، قیمت های تردد مهران به شهرهای زیارتی ثبات دارد؛ بالا هست ولی ثبات دارد. عراقی نه صرفا بخاطر حرمت زائر بلکه به خاطر محاسبات عقلایی خودش، زائر را تیغ نمیزند‌‌، اگر چه هیچ گونه نظارت دولتی روی او نیست. برخلاف ایران که ادعا میکنیم ۱۰-۱۲ تا نهاد نظارتی داریم…

 

 

 

چرا این طور است؟ قیمت بلیط نانوشته مهران- تهران به ۳۰۰ تومان هم می رسد(چهار‌برابر قیمت واقعی) و حدی هم برای ان وجود ندارد. البته حدش انصاف نداشته راننده اتوبوس است!

 

 

 

خود را جای راننده عراقی بگذارید که نمی داند ارزش پول ایران تا چند ماه دیگر چقدر کاهش خواهد یافت، ولی روی ضرب عددی در دینار خودش، ریال ایرانی میگیرد.

 

در سیستم راهنمایی رانندگی و بهای بلیط عراق انارشی داریم، دولت ناظری وجود ندارد ولی هنجارهای رانندگی و قیمت گذاری با ثباتی داریم.؛ در ایران هم همه چیز داریم ولی دچار بی هنجاری هستیم…

 

 

 

فکر می کنم علت این گرفتاری ما، وجود یک دولت ضعیف (به‌معنای اعم آن) است.‌دولتی که ادعای پاسخگویی دارد ولی نه تنها پاسخگو و‌ مسئول نیست بلکه ساز و کارهای نظارت را از مردم ‌نیز سلب می کند.

 

 

 

مردم گرفتار شب دهم آبان ماه در پارکینگ مرزی مهران، راحت تر با رانندگان بی انصاف به توافق قیمتی می رسیدند اگر دولت (نیروی انتظامی، اداره راه، سازمان ‌پایانه ها، ستاد اربعین و… ضعیف و‌ مستاصل) در این بین نبود.